สวัสดีค่ะพี่จิง
3ปีแล้วนะคะ เวลามันผ่านไปไวเหลือเกิน
ทุกๆครั้งๆที่น้องเข้ามาอ่านไดอารี่ตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน
จนถึงวันที่ พี่จากน้องไปอยู่บนฟ้า
น้องรู้สึกว่า วันแรกของเรามันเพิ่งผ่านมาไม่นาน
ช่วงเวลาของความสุข สิบปีมันผ่านไปไวจริงๆนะคะ
น้องคิดถึงพี่จิงจังค่ะ

น้องเคยมีคนเข้ามาทำให้น้องรู้สึกดีได้
แต่น้องก็ไม่สามารถวางใจ ได้เหมือนที่น้องวางใจไว้กับพี่จิง
น้องคิดว่า น้องเหมาะ กับการอยู่คนเดียว
มากกว่าจิงๆนะคะ

พอมีใครสักคนเข้ามา น้องไม่สามารถ
บอกรักเค้าได้ น้องได้แค่พูดกับเค้าว่าน้องรู้สึกดี
แต่น้องไม่รู้สึกรัก หรือว่าใจน้องมันด้านชาไปแล้วรึเปล่าก็ไม่รู้
ฮ่ะๆ คนรอบๆตัวน้องหายไปเรื่อยๆ
น้องไม่มีความรู้สึกดีใจ หรือเสียใจอะไรมากๆมานานแล้ว
น้องรู้สึกเฉยๆ กับทุกสิ่งรอบตัว
ไม่ดีใจไม่เสียใจ มันรู้สึกว่างเปล่า
ไม่อินกับอะไร ดูหนังไม่สนุก ฟังเพลงก็ไม่รู้สึกเพราะ
น้องไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่า น้องเป็นอะไร
น้องกลับมีโลกส่วนตัวที่ไม่ให้เข้าใครมา
พอคนที่น้องคิดจะเปิดรับเข้ามา แต่พอเค้าจะเข้ามาในโลกส่วนตัวของน้องจิงๆ
น้องกลับถอยห่างแล้วมีระยะห่างมากกว่าเดิม
น้องไม่เข้าใจตัวเองจิงๆนะคะ

น้องไม่รู้จะบ่นให้ใครฟัง
น้องบ่นเข้าอินบ๊อกเฟสพี่จิงไปบ่อยๆ

 
เมื่อวาน วันเกิดพี่จิงน้องก็ใส่บาตรให้นะคะ
วันนี้วันครบรอบ น้องก็ไปทำสังฆทานให้ที่วัดเฉลิมนะคะ
หวังว่าพี่จิงคงได้รับ

รักและคิดถึงมากเลยนะค่ะ 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic